در ابتدا لازم است تا با مفهوم خلاء، سیستم خلاء، منابع گازی موجود در سیستم های تحت خلاء و هدف از خلاء آشنا شویم.

اصولاً در سیستم های گازی فشارهای پایین تر از فشار اتمسفری را فشار خلاء نامند و هرقدر که فشار پایین تر باشد، اصطلاحاً گفته می شود که از خلاء بالاتری برخوردار هستیم.

یک سیستم خلاء مجموعه ای متشکل از پمپ ها، فشارسنج ها، شیرها، تله ها، اتصالات دایمی (جوش ها) و غیردایمی (فلنج ها) و لوله های متصل کنندۀ آنها به یکدیگر است. به منظور بیان  رفتار یک سیستم خلاء باید منابع مختلف گازی موجود در آن را که فرض می شود در هر لحظه با نرخ گاز خروجی از سیستم در تعادل باشند، بررسی نمود.

منابع گازی موجود در یک سیستم خلاء می تواند شامل موارد زیر باشد:

۱ ) مولکول های گازی محصور شده در سیستم که ناشی از اتمسفر اولیه می باشند.    

 

۲ ) گازهایی که در نتیجۀ اتصالات (به صورت نشتی) به داخل سیستم نفوذ می کند.

 

۳ ) گازهای خارج شونده از مواد که در نتیجۀ عمل دفع جدا می شوند و اصطلاحاً آن را Outgassing می نامند. این گازها در نتیجه دو فرایند جذب سطحی و عمقی جذب فلزات شده اند .

 

۴ ) گاز یا بخار حاصل از فشار بخار مواد که در فشارهای خیلی پایین اهمیت پیدا می کند.

 

لذا می توان نوشت:

جایی که   مقدار کل گاز ورودی به سیستم، ناشی از اتصالات و مواد به کار رفته در ساختمان آن می باشد. در یک سیستم تحت خلاء، بستگی به نوع فرآیند مربوطه لازم است تا بنا به دلایلی منابع گازی مذکور را از بین برد و با اینکه آنها را به حداقل رساند

برای خرید پمپ وکیوم با ما در تماس باشید

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هفت + یک =